طبقه بندی ابزار مانیتور

با توجه به ساختار، آن را به چهار دسته تقسیم شده است: مانیتور قابل حمل، مانیتور پلاگین، مانیتور تله متری، و HOLTER (الکتروکاردیوگرام پویا 24 ساعته) مانیتور ECG.

با توجه به عملکرد آنها، آن ها به سه دسته تقسیم می شوند: مانیتورهای کنار تخت، مانیتورهای مرکزی، و مانیتورهای سرپایی (مانیتورهای تله متری).

مانیتور کنار بالین ابزاری است که کنار بالین به بیمار متصل است. این می تواند به طور مداوم نظارت بر پارامترهای مختلف فیزیولوژیکی و یا ایالات خاصی از بیمار، و نمایش آلارم و یا سوابق. همچنین می تواند یک مانیتور مرکزی تشکیل دهد. به عنوان یک کل کار کنید.

مانیتور مرکزی را مانیتور سیستم مرکزی نیز می نامند. از مانیتور اصلی و چندین مانیتور کنار بالین تشکیل شده است. مانیتور اصلی می تواند کار هر مانیتور کنار بالین را کنترل کند و شرایط افراد متعدد را در یک زمان زیر نظر داشته باشد. یکی از وظایف مهم آن تکمیل ضبط خودکار پارامترهای مختلف فیزیولوژیک غیرطبیعی و پرونده های پزشکی است.

مانیتور خارج از بیمارستان (مانیتور تله متری) یک مانیتور الکترونیکی کوچک است که بیمار می تواند آن را به اطراف حمل کند. این می تواند به طور مداوم یک پارامتر فیزیولوژیکی خاص از بیمار در داخل و خارج از بیمارستان برای پزشکان برای انجام بازرسی های غیر در زمان واقعی نظارت.