حسگر Spo2 حسگر غیر اشباع اکسیژن اشباع

حسگر Spo2 حسگر غیر اشباع اکسیژن اشباع

سنسور اکسیژن خون یک مولفه مهم برای تشخیص اشباع اکسیژن خون است و آسیب آن به طور مستقیم باعث تشخیص نادرست می شود و کل دستگاه کار نخواهد کرد. سنسور اکسیژن خون می تواند عمدتا به یک نوع انگشت، یک نوع earlobe، نوع بسته بندی و یک نوع چسب بر اساس شکل تقسیم شود و می تواند به نوع بالغ، نوع کودک و نوع نوزاد با توجه به استفاده تقسیم شود. . صرف نظر از شکل و نوع، اصل سنسور اکسیژن خون یکسان است و از یک دستگاه نوری و دستگاه دریافتی تشکیل شده است. دستگاه نوری

این شامل نور قرمز با طول موج 660 نانومتر (650 نانومتر) و یک لوله نوری مادون قرمز با طول موج 940 نانومتر (910 نانومتر) است. دستگاه های دریافت کننده حساسیت عمدتا از فوتوادوئید نوع پنی با منطقه دریافت بزرگ، حساسیت بالا، جریان تاریک کم و سر و صدای کم استفاده می کنند که سیگنال های نوردهی دریافت شده را به سیگنال های الکتریکی تبدیل می کنند.

اکثر اکسیمترهای پالس جدید توسعه یافته، پروب سنسور انگشت است. پروب در هنگام استفاده در هنگام قرار دادن انگشت قرار می گیرد. دو LED که کنار آن قرار گرفته اند روی دیوار بالایی آستین انگشت نصب شده و طول موج انتشار 660 نانومتر و نور مادون قرمز 940 نانومتر است. دیوار پایین دستگاه جذب حساس به نور است که نور قرمز و مادون قرمز را از طریق انگشت به سیگنال الکتریکی منتقل می کند. هنگامی که اکسیمتر در حال اجرا است، مدار رانندگی به اشتراک گذاری زمان اجازه می دهد که دو LED به نور در یک فاصله زمانی خاص و با نسبت وظیفه پایین تر، به ترتیب با توجه به نسبت شدت درخشش فوتودیود به نور عبور دریافت شده توسط فتوسل. مقدار کل جذب خون a660 و a940 را محاسبه کنید و سپس ضرایب کالیبراسیون آزمایش A و B را به فرمول بالا ترکیب کنید، شما می توانید مقدار اشباع اکسیژن خون را محاسبه کنید.