علل و اقدامات موثر بر نتایج اشباع اکسیژن خون

روش سنتی تشخیص اکسیژن خون، خون رسانی شریانی است که در عمل آسیب زا بوده و نتایج به موقع بر نمی گردند. اشباع اکسیژن خون توسط پروب اکسیژن خون تولید شده توسط Pray-مد نظارت می‌شود، که کارکرد آن راحت است و می‌تواند نشانگرهای تشخیص پویای مداوم را برای تشخیص زودهنگام هیپوکسی و تغییرات بیماری ارائه دهد. استفاده از اشباع اکسیژن خون و نظارت بر درجه می تواند از درد ناشی از خون شریانی مکرر جلوگیری کند و بار کاری پرستاری را کاهش دهد، بنابراین به طور گسترده در ICU استفاده می شود. با این حال، تداخل با عوامل زیادی آسان است، که منجر به ناهماهنگی بین نتایج آزمایش و نتایج تجزیه و تحلیل گازهای خون شریانی می شود و بر قضاوت کادر پزشکی از بیماری تأثیر می گذارد. با تنظیم به موقع عوامل تأثیرگذار می توان به نتایج رضایت بخشی دست یافت.

 

1. علل و اقدامات مؤثر بر نتایج اشباع اکسیژن خون

 

(1) جابجایی انگشتان: اصل اندازه گیری اشباع اکسیژن خون بر اساس ویژگی های طیف جذب هموگلوبین است. اگر بستر ناخن در نور قرمز مثبت نباشد و پروب خیلی عمیق، کم عمق یا خیلی شل باشد، تغییرات در اشباع اکسیژن خون قابل تشخیص نیست، به طوری که قرائت اشباع اکسیژن خون کم است یا نمایش داده نمی شود. موقعیت آستین انگشت و انگشت قابل تنظیم است، به طوری که نور قرمز روی بستر ناخن برای تنظیم اندازه آستین انگشت قرار می گیرد و با پارچه چسب ثابت می شود.

 

 

(2) نوک انگشت سرد پوست: حین عمل زمان قرار گرفتن در معرض طولانی، باعث بیمار|یخ سرد، پوست و منجر به پایین بودن ارزش اشباع اکسیژن خون در خواندن از طریق انگشتان شما یا نشان نمی دهد. باید به گرمای بدن توجه کنید، دمای اتاق را حفظ کنید، در صورت لزوم لحاف یا کیسه آب گرم را بپوشانید.

 

 

(3) پوست یا رنگ غیر طبیعی انگشت: لاک ناخن، کثیفی روی انگشت، تخت میانی ضخیم، ناخن های خاکستری و غیره، بر دقت اشباع اکسیژن خون تأثیر می گذارد. ناخن ها باید در حین نظارت تمیز شوند

 

 

(4) نظارت بر اختلالات اکسیژن اندام: اندازه گیری مکرر فشار خون، استفاده بیش از حد از نوارهای مهار در بیماران مبتلا به بی قراری، خم شدن بیش از حد اندام، و ثابت ماندن طولانی مدت روی پایش یک انگشت، همگی جریان الکتریکی را مسدود کرده و بر نتایج نظارت بر اشباع اکسیژن خون تأثیر می گذارد. اشباع اکسیژن خون باید همزمان با اندام اندازه گیری فشار کنترل شود. انگشتان باید به طور مکرر در حین تشخیص تعویض شوند و محکم بودن نوار مهار باید مناسب باشد.

 

 

(5) استفاده از داروهای وازواکتیو: خارج سازی داروهای وازواکتیو منجر به قرمزی و تورم بافت می شود. باید به سرعت مشاهده کرد که آیا محل انفوزیون ترشح، قرمزی و تورم، جایگزینی به موقع

 

 

(6) تماس ضعیف با سوژه: هنگامی که بیمار برگشت و موقعیت خود را تغییر داد، کابل پروب اکسیژن خون تا حدی شل شد. آن را با شکاف تراز کنید و آن را به درستی وارد کنید.

 

 

(7) لوله‌های اکسیژن توسط ترشحات مسدود یا نیمه مسدود شده‌اند. اکسیژن به آرامی وارد آلوئول ها نمی شود یا وارد آلوئول ها نمی شود و در نتیجه هیپوکسی بافتی یا اکسیژن رسانی بی اثر می شود و در نتیجه اشباع اکسیژن خون کاهش می یابد. باید به موقع تعویض شود، لوله اکسیژن به موقع تمیز شود.

 

(8) در صورت خروج نای اکسیژن پس از سرفه، محل نای اکسیژن باید به موقع مشخص شود.

 

 

(9) لوله اکسیژن پس از چرخش بیمار خم شده و پیچ خورده است. باید به موقع بررسی شود که آیا موقعیت لوله اکسیژن بلامانع است یا خیر.

 

2 . عوامل مؤثر بر خواندن اشباع اکسیژن پالس (1) مکانیکی: موقعیت پروب اشتباه است. پروب یا سیم خاموش. خرابی مکانیکی (2) بیماران: مانند بای پس قلبی ریوی، ایست قلبی در بیماران بدحال. هیچ پالسی را نمی توان تشخیص داد. دیابت شیرین، تصلب شرایین، جریان خون نبض کاهش یافت، اشباع اکسیژن نبض کاهش یافت.

 

 

3 . خلاصه زمانی که بیماران بدحال و بیماران مسن نظارت مداوم بر اشباع اکسیژن پالس انجام می‌دهند، لازم است از پوست انگشت به خوبی مراقبت شود و یک پروب نظارت بر نبض مناسب برای وضعیت پوست بیماران انتخاب شود. در طول فرآیند نظارت، سفتی و موقعیت پروب باید به طور مکرر بررسی شود تا آسیب موضعی پوست ناشی از فشرده سازی پروب کاهش یابد یا از آن جلوگیری شود.