سنسور اکسیژن پزشکی چه چیزی است

حسگرهای اکسیژن پزشکی گالوانیک معروف به سلول های سوختی الکترو-گالوانیک، دستگاه های الکترو-شیمیایی هستند که برای تجزیه و تحلیل و نظارت بر فشار جزئی اکسیژن در تعدادی از دستگاه های مختلف مانند آنالیزکنندگان، ماشین های بیهوشی، هواکش ها، و انکوباتورها مورد استفاده قرار می گیرند.

سلول های گالوانیک شامل یک کاتد، آند، غشا، و یک الکترولیت هستند. مولکول های اکسیژن از طریق غشا وارد سلول می شوند، به آیون های هیدروکسیل در کاتد کاهش می یابد، و از طریق الکترولیت منتشر می شوند تا در آند سرب اکسید شوند.

این اصل اکسیداسیون سرب به شرح زیر است:

واکنش کاتدیک: 02 + 2H20 + 4e - 4OH

واکنش آند: 2Pb +4 OH - 2Pb0 +2H20 + 4e

واکنش سلول خالص: 2Pb + 02 = 2PbO

جریان تولید شده توسط سلول به طور مستقیم متناسب با کاهش اکسیژن در کاتد است. خطی بودن فشار جزئی اکسیژن توسط غشای انتشار حفظ می شود که میزان اکسیژن دیده شده توسط کاتد را محدود می کند. نرخ انتشار اکسیژن نیز وابسته به دما است و خروجی توسط یک مقاومت جبران دما که به عنوان یک ترمیستور شناخته می شود کنترل می شود.

بسته به نیاز ابزار کاربرد، خروجی های حسگر اکسیژن در میکرومپ ها هستند، یا از طریق استفاده از یک مقاومت بار، می توان یک خروجی میلی ولت تولید کرد.

به دلیل اینکه در نهایت آند سرب به طور قابل توجهی اکسید می شود، خروجی تا جایی کاهش می یابد که خروجی ولتاژ به فشار جزئی اکسیژن دیگر خطی نخواهد بود و سلول باید جایگزین شود.