صفحه اصلی - اخبار - جزئیات

افسردگی ST در نتیجه ECG به چه معناست؟

ECG در مورد آمبولی ریه چه می تواند به ما بگوید؟

ECG به خودی خود نمی تواند آمبولی ریه را تشخیص دهد. یک مطالعه در سال 2017 نشان می‌دهد که حدود 25 درصد از نتایج ECG در افراد دارای لخته خون در ریه‌هایشان استاندارد به نظر می‌رسد.


برخی از شایع‌ترین شرایطی که ECG می‌تواند آشکار کند عبارتند از:


تاکی کاردی سینوسی

تاکی کاردی سینوسی یکی از شایع ترین آریتمی های مرتبط با PE است. تاکی کاردی سینوسی زمانی اتفاق می‌افتد که گره سینوسی تکانه‌های الکتریکی ساطع می‌کند که ضربان قلب را خیلی سریع می‌کند. تاکی کاردی سینوسی در حدود 30 درصد موارد PE وجود دارد.


درمان علت زمینه‌ای تاکی کاردی سینوسی، خواه PE، کم خونی، بیماری تیروئید یا محرک دیگری باشد، اغلب به قلب اجازه می‌دهد تا ضربان و ریتم سالم خود را حفظ کند.

بلوک شاخه سمت راست

انسداد سیگنال های الکتریکی در سمت راست قلب، بلوک شاخه راست (RBBB) نامیده می شود. یک PE می تواند با ایجاد سختی غیرعادی بطن راست باعث ایجاد RBBB شود.

این امر باعث کاهش جریان خون به شاخه‌های دسته راست می‌شود که فیبرهای خاصی هستند که سیگنال‌های الکتریکی را از دهلیز راست به بطن راست می‌رسانند.

وجود RBBB حاکی از وجود لخته خون به خصوص بزرگ و خطرناک است.

کشیدگی بطن راست

کشیدگی بطن راست (RV) به این معنی است که مشکلی در عضله در بطن راست قلب وجود دارد. A نشان می‌دهد که ECG نشان‌دهنده فشار RV در افراد مبتلا به تنگی نفس، «به‌شدت نشان‌دهنده» PE است.

بزرگ شدن دهلیز راست

هنگامی که جریان خون از سمت راست قلب به ریه ها به دلیل لخته شدن خون در ریه ها دشوارتر می شود، هم بطن راست و هم دهلیز راست می توانند بزرگ شوند. این تغییرات می‌تواند کارایی قلب را در پمپاژ خون به بقیه بدن کاهش دهد و منجر به نارسایی قلبی یا مرگ شود.

فیبریلاسیون دهلیزی

بر اساس بررسی منبع معتبر در سال 2017، یکی از شایع ترین آریتمی ها، فیبریلاسیون دهلیزی (AFib) است که می تواند هم نتیجه و هم علت PE باشد.

فرد مبتلا به AFib در معرض خطر بیشتری برای ایجاد لخته خون در قلب است که می تواند راه خود را به ریه ها باز کند و شریان را در آنجا مسدود کند. اگر لخته ای در ریه ها تشکیل شود و قلب را مجبور به کار سخت تر کند، بار اضافی روی قلب می تواند باعث شروع AFib شود.


ارزش نوار قلب برای بیماران مبتلا به آمبولی ریه چقدر است؟

ECG بخش مهمی در تشخیص PE نیست، اما می تواند اطلاعات بیشتری را در اختیار پزشکان قرار دهد.


برای تشخیص PE، پزشک چندین آزمایش تصویربرداری همراه با سابقه پزشکی و علائم فعلی شما را در نظر می گیرد. ECG سرنخ هایی را در مورد نحوه عملکرد قلب ارائه می دهد که می تواند بر چشم انداز و درمان تأثیر بگذارد.


ناهنجاری هایی که در ECG نشان داده می شوند ممکن است شدت PE را نشان دهند و به تشخیص اینکه آیا درمان اورژانسی ضروری است یا خیر کمک می کند.


بررسی سال 2017 از مطالعات منبع مورد اعتماد نشان داد که ناهنجاری های ECG پیامد منفی را برای بیماران PE پیش بینی می کند. کسانی که دارای الگوهای S1Q3T3 یا علائم RBBB بودند، بیشتر احتمال داشت در بیمارستان بمیرند. تاکی کاردی سینوسی و AFib قوی‌ترین پیش‌بینی‌کننده‌های مرگ و میر 30-روزانه بودند.


روش گرفتن نوار قلب چگونه است؟

ECG یک آزمایش نسبتاً ساده برای انجام است. پزشکان اغلب زمانی که مشکوک به هرگونه مشکل قلبی عروقی هستند درخواست نوار قلب می کنند. آزمون شامل مراحل زیر است:


یک پزشک، پرستار یا تکنسین حداکثر 12 الکترود را روی قفسه سینه و اندام های شما قرار می دهد.

الکترودها فعالیت الکتریکی قلب را به مانیتور ECG منتقل می کنند.

مانیتور اطلاعات را به الگوهای موجی تبدیل می کند.

الگوها معمولاً روی کاغذ چاپ می شوند و به پزشکان نسخه چاپی برای تجزیه و تحلیل می دهند.

پزشک شما الگوهای امواج را بررسی می‌کند تا نشانه‌هایی از ضربان‌ها یا ریتم‌های نامنظم را جستجو کند.

کل این روش ممکن است کمتر از 10 دقیقه طول بکشد. بدون درد است و نیازی به بیهوشی یا آماده سازی خاصی ندارد.


سوالات متداول

چرا تشخیص آمبولی ریه بسیار دشوار است؟

یکی از چالش های اصلی در تشخیص PE این است که علائم آن مانند درد قفسه سینه، تنگی نفس و سبکی سر در چندین بیماری قلبی عروقی دیگر رایج است.

 

همچنین، غربالگری های استاندارد مانند نوار قلب یا اشعه ایکس قفسه سینه نمی تواند نشان دهد که آیا لخته خون در ریه ها وجود دارد یا خیر. با این حال، آنها می توانند به ایجاد یک ارزیابی جامع از سلامت قلب و ریه فرد کمک کنند.

 

پزشکان برای تشخیص آمبولی ریه از چه آزمایشاتی استفاده می کنند؟

مطالعه‌ای در سال 2021 نشان می‌دهد که آنژیوگرافی ریه توموگرافی کامپیوتری تست "استاندارد طلایی" است که برای تشخیص PE استفاده می‌شود. غربالگری ترکیبی از سی تی اسکن با آنژیوگرافی است.

 

سی تی اسکن از تجهیزات ویژه اشعه ایکس برای ایجاد تصاویر مقطعی از بدن شما استفاده می کند. آنژیوگرافی از رنگ کنتراست برای نشان دادن تصاویر دقیق از جریان خون در شریان ها و وریدها استفاده می کند.

 

برخی از آزمایشات محل و اندازه لخته خون را در ریه ها مشخص می کنند. برخی دیگر به ارزیابی بهتر عملکرد قلب و ریه ها کمک می کنند. این آزمایش‌ها گاهی اوقات می‌توانند شدت PE را نشان دهند یا علت خاصی از علائم را رد کنند.

 

آزمایشات رایج مورد استفاده برای تشخیص PE عبارتند از:

 

آزمایش خون

اشعه ایکس قفسه سینه

سی تی اسکن

سونوگرافی دوبلکس

اسکن های ام آر آی

آنژیوگرافی های ریوی

آیا می توانم نوار قلب را در خانه بگیرم؟

انواع مختلفی از مانیتورهای ECG در خانه وجود دارد که می توانید خریداری کنید. همچنین مانیتورهای قابل حمل مانند مانیتور هولتر وجود دارد که پزشک می تواند برای ردیابی فعالیت الکتریکی قلب شما به صورت 24/7 تجویز کند.

 

در حالی که این دستگاه‌ها می‌توانند مفید باشند، به‌ویژه در گرفتن ریتم‌های غیرعادی قلب زمانی که دور از مطب هستید، اما نمی‌توانند به طور انحصاری PE را تشخیص دهند.

 

بردن

PE می تواند باعث ایجاد عوارضی از آریتمی تا ایست قلبی ناگهانی شود. تشخیص دقیق در اسرع وقت می تواند نجات دهنده باشد.

 

ECG می تواند به تعیین اینکه آیا آریتمی یا تغییرات دیگری در عملکرد قلب وجود دارد کمک می کند. این بخشی از ارزیابی جامع سلامت قلب و ریه شماست.

 

اگر پزشک شما به PE مشکوک باشد یا قبلاً تشخیص داده باشد، یک نوار قلب ساده و بدون درد می‌تواند اطلاعات حیاتی در مورد عملکرد قلب و هرگونه عارضه ناشی از لخته شدن خون در ریه‌ها به آنها بدهد.


ارسال درخواست

شما نیز ممکن است دوست داشته باشید